قاب 8 تخت توپی گوشه دالبر 30*24 مینیاتور اثر استاد رحیمی و استاد خادم

قاب ۸ تخت توپی گوشه دالبر ۳۰*۲۴، از آن دسته آثاری است که اول با معماری‌اش مواجه می‌شوی، بعد با نقاشی‌اش. ابعاد ۳۰ در ۲۴ سانتی‌متر، مستطیلی کشیده و چشمگیر را شکل داده است. اما آنچه این قاب را از هر قاب دیگری جدا می‌کند، ۸ تخت توپی درون آن است. «تخت توپی» یعنی قاب‌های کوچک و برجسته‌ای که سطحشان کمی از بستر اصلی بالاتر آمده و با خاتم یا تذهیب پوشانده شده است. هشت تخت توپی، در دو ردیف چهارتایی، با نظمی ریاضی‌وار در کنار هم چیده شده‌اند. هر کدام، یک بوم کوچک مستقل است. استاد رحیمی مسئولیت این بخش را بر عهده داشته است. او هر تخت توپی را با خاتم ظریف و فشرده پوشانده؛ مثلث‌های ریز از جنس آبنوس، گردو، فوفل و استخوان، چنان منظم در کنار هم نشسته‌اند که گویی یک بافت واحد را شکل داده‌اند. اما این هشت تخت، یکی نیستند. تنوع در طرح خاتم گاه ستاره، گاه لوزی، گاه حاشیه‌های موازی چشم را از یکی به دیگری می‌کشاند و خسته نمی‌گذارد. در میان این هشت تخت، گوشه‌های دالبر (لبه‌های موج‌دار و گلبرگ‌مانند) فضاهای خالی را پر کرده‌اند و از خشکی هندسه کاسته‌اند.

حالا نوبت استاد خادم می‌رسد. او در بخش‌های میانی قاب میان تخت‌های توپی مینیاتور را جاری کرده است. یک گلدان بزرگ در مرکز، پر از گل‌های شاه عباسی، با مرغانی که روی شاخه‌ها نشسته‌اند. نقوش اسلیمی و ختایی، در قاب‌های باریک عمودی و افقی، طوری طراحی شده‌اند که هشت تخت توپی را به هم متصل کنند. رنگ‌های مینیاتور لاجوردی، فیروزه‌ای، زرشکی، سبز زمردی و طلا با خاتم گرم و چوبی تخت‌ها، تضادی زیبا و چشمگیر ایجاد کرده است. استاد خادم از ورق طلا برای برجسته‌سازی بخش‌هایی از گل‌ها و حاشیه‌ها استفاده کرده تا نور، روی قاب بازی کند. واژه «گوشه دالبر» در نام این اثر، به لبه‌های موج‌دار و نرم قاب اشاره دارد که برخلاف قاب‌های تیز و ساده، حس حرکت و لطافت را به اثر نهایی هدیه می‌دهد. عمق قاب نیز به اندازه‌ای است که هم تخت‌های توپی و هم مینیاتور، فضای کافی برای نفس کشیدن داشته باشند. مجموعه شفقی این قاب را به کسانی پیشنهاد می‌کند که به دنبال یک اثر دیواری شاخص، چندلایه و پرجزئیات هستند. قاب ۸ تخت توپی، برای آن ساخته شده که هر بار به آن نگاه کنی، در یکی از هشت تخت گم شوی و این بار، معماری خاتم را ببینی و بار دیگر، مینیاتور را.